مفهوم ظلم

ظلم در کاربرد لغوی به معنای ناقص کردن حق و گذاشتن شیء در غیر موضع آن (خلاف عدل) می باشد. این منظور در لسان العرب می آید:
<<الظلم: وضع الشیء فی غیر موضعه؛ ظلم گذاشتن چیزی در غیر محل آن است.>>. او سپس می افزاید: اصل ظلم، جور و تجاوز از حد است. در قرآن نیز ظلم به همین معنی به کار رفته است؛ راغب در مفردات می نویسد:<<ظلم، نزد اهل لغت و شمار زیادی از علما گذاشتن چیزی در غیر محل آن است و به تجاوز از حق نیز ظلم گفته می شود.>> در نهایه آمده است:<<اصل ظلم، ستم و تجاوز از حد است>>.
طبرسی در تفسیر آیه ۳۵ سوره بقره می نویسد:<<اصل ظلم، کم کردن حق است و یک قول آن است که اصل ظلم، گذاشتن چیزی در غیر آن است.>>پیداست که برگشت هر دو معنی ـ بدان سان که صاحب قاموس قرآن می گوید ـ به یک چیز است، چه گذاشتن شیء در غیر محل و موضع آن نیز، ضایع کردن حق و دادن آن به غیر صاحب حق است.
از سوی دیگر، ستاندن و یا کاستن حق بر پایه تمامی تعریف های پیش گفته، خشونت به شمار می رود. بدین ترتیب هرجا که در قرآن، رفتار و گفتاری ظلم به حساب آمده باشد، بدین معنی است که چنان گفتار و رفتاری خشونت است. این قانون، واژگان هم خانواده و هم مفهوم با ظلم، مانند تحدی و تجاوز را نیز در بر می گیرد.